آدرس

تهران - قلهک

۰۹۹۱۶۸۸۸۷۹۲

ارتباط مستقیم با ما

شنبه تا پنج شنبه 08:00 تا 20:00

ساعات کاری ما

عضویت در خبرنامه

درخواست مشاوره

در این مقاله چه می‌خوانیم؟

آیا بیورزونانس یک علم است یا شبه علم؟

1- مقدمه 1

1-1- تفاوت علم و شبه علم 2

2-1- نتیجه گیری 3

2- منابع 3

1- مقدمه

اگر فردی در موتورهای جستجوی اینترنت در مورد بیورزونانس مطلبی را جستجو کند ممکن است بیورزونانس را به عنوان یک مفهوم پزشکی شبه علمی (Pseudo-Scientific) پیدا کند. شبه علم به عنوان یک ادعا یا عملی است که به عنوان علم ارائه شده است، اما به هیچ روش علمی معتبر پایبند نیست و فاقد مستندات علمی است. در مقابل، “علم” مجموعه ای از روش­های طراحی شده برای درک، توصیف، تفسیر و هدفمند ساختن یک دانش آزمایشی قابل قبول برای بازپس گیری یا تایید است. آیا رزونانس زیستی یا بیورزونانس واقعا شبه علم است یا دارای ماهیتی علمی است؟ برای این که شما خواننده محترم با علمی بودن دانش بیورزونانس آشنا گردید، در این بخش ابتدا به تفاوت علم و شبه علم می­پردازیم و سپس با ارائه مستندات علمی، اساس علمی دانش بیورزونانس را توصیف می­کنیم.

6-1

شکل 1. شبه علم

1-1- تفاوت علم و شبه علم (1-3)

1. هدف اصلی علم، دستیابی به یک درک کامل و یکپارچه از دنیای فیزیکی است. این در حالی است که شبه علم بیشتر اهدافی ایدئولوژیک، فرهنگی و حتی تجاری دارد.

2. علم فرآیندی است که در آن هر اصل باید در محدوده تجربه آزمایش شود و به نحوی که در هر زمان ممکن است اصل یاد شده مورد پذیرش قرار گیرد یا به طور کامل مردود اعلام گردد. اما برای شبه علم، اعتقادات بنیادی و اصول اصلی حوزه مد نظر اغلب قابل رد شدن نیستند و بعید است که اصول آن قابل تغییر یا در معرض خطا قرار گیرند.

3. توضیحات علمی روشن و بدون ابهام شرایط بیان می­شوند. این در حالی است که توضیحات شبه علمی غالبا نامعلوم و مبهم هستند.

4. ایده­ها و مفاهیم علمی بر اساس دانش و شواهد علمی استوار هستند این در حالی است که مفاهیم شبه علمی معمولا توسط افراد و شخصیت­های فردی ساخته می­شود، افرادی که تقریبا با علم مرتبط نیستند.

5. به عنوان یک اصل، در هر حوزه علمی، پژوهش و تحقیق گسترده ای صورت می­گیرد به نحوی که این تلاش بی وقفه منجر به گسترش مداوم دانش در حوزه ی مربوط می­گردد. حقیقت امر این است که تاکنون مقدار بسیار اندکی تحقیق و آزمایش به منظور توجیه باور شبه علم صورت پذیرفته است. از نظر علمی تقریبا هر یافته‌ی جدید پرسش­های جدیدی را مطرح می­کند که سرآغاز بررسی­های بی­شمار می­گردد. مستندات اندکی از این منظر در مورد شبه علم وجود دارد.

2-1- نتیجه گیری

در رابطه با موارد اشاره شده در بالا در مورد تفاوت علم و شبه علم، به طور کلی در سطح پایه و بالینی مطالعات متعدد مثبت بیشماری در مورد روش علمی بیورزونانس توسط گروه­های تحقیقاتی بین المللی حاصل شده است. این مطالعات بیانگر این حقیقت هستند که بیورزونانس یک علم است نه شبه علم (4-22). می­دانیم که در بعضی از سایت­ها دانش بیورزونانس را به شبه علم و یا دروغ علمی، متهم کرده اند وحرکات مخالفت گونه­ای  نیز دائما بر علیه بیورزونانس انجام می­دهند. اما نتیجه علمی بودن بیورزونانس را بیماران تعیین می­کنند. از طرف دیگر باید بگوییم ما هیچ تعصب غیر علمی برای اصرار به حقانیت خود نداریم. بر اساس قوانین فیزیک،  سلول­ها به ارتعاشات بیوالکترومغناطیس خود، با فرکانس مشخص، همچنان تا آخر هستی ادامه می­دهند

2- منابع

1.         Allchin D. Pseudohistory and pseudoscience. Science & Education. 2004;13(3):179-95.

2.         Martin M. Pseudoscience, the paranormal, and science education. Science & Education. 1994;3(4):357-71.

3.         Phelan SE. What is complexity science, really? Emergence, A Journal of Complexity Issues in Organizations and Management. 2001;3(1):120-36.

4.         Gernert D. How to reject any scientific manuscript. Journal of Scientific Exploration. 2008;22(2):233-43.

5.         Grass F, Kasper S. Humoral phototransduction: light transportation in the blood, and possible biological effects. Medical hypotheses. 2008;71(2):314-7.

6.         Imaizumi S, Kayama T, Suzuki J. Chemiluminescence in hypoxic brain–the first report. Correlation between energy metabolism and free radical reaction. Stroke. 1984;15(6):1061-5.

7.         Kobayashi M, Takeda M, Ito K-I, Kato H, Inaba H. Two-dimensional photon counting imaging and spatiotemporal characterization of ultraweak photon emission from a rat’s brain in vivo. Journal of neuroscience methods. 1999;93(2):163-8.

8.         Mansfield JW. Biophoton distress flares signal the onset of the hypersensitive reaction. Trends in plant science. 2005;10(7):307-9.

9.         Popp FA, Nagl W, Li K, Scholz W, Weingärtner O, Wolf R. Biophoton emission. New evidence for coherence and DNA as source. Cell Biophysics. 1984;6(1):33-52.

10.       Quickenden TI, Hee SSQ. Weak luminescence from the yeast Saccharomyces cerevisiae and the existence of mitogenetic radiation. Biochemical and biophysical research communications. 1974;60(2):764-70.

11.       Tilbury R, Quickenden T. Spectral and time dependence studies of the ultra weak bioluminescence emitted by the bacterium Escherichia coli. Photochemistry and Photobiology. 1988;47(1):145-50.

12.       Maĭko O, Gogoleva E. Outpatient bioresonance treatment of gonarthrosis. Terapevticheskii arkhiv. 2000;72(12):50-3.

13.       Gogoleva E. New approaches to diagnosis and treatment of fibromyalgia in spinal osteochondrosis. Terapevticheskii arkhiv. 2001;73(4):40-5.

14.       Islamov B, Balabanova R, Funtikov V, Gotovskii YV, Meizerov E. Effect of bioresonance therapy on antioxidant system in lymphocytes in patients with rheumatoid arthritis. Bulletin of experimental biology and medicine. 2002;134(3):248-50.

15.       Huang S, Sun Z, Fang Y. Klinische Behandlung vom allergischen Schnupfen und Bronchialasthma der Kinder mit dem Bioresonanztherapiegerät. Zhejiang Med J. 2005;27(6):457-8.

16.       Nienhaus J, Galle M. Plazebokontrollierte Studie zur Wirkung einer standardisierten MORA-Bioresonanztherapie auf funktionelle Magen-Darm-Beschwerden. Complementary Medicine Research. 2006;13(1):28-34.

17.       Rahlfs VW, Rozehnal A. Wirksamkeit und Verträglichkeit der Bioresonanzbehandlung. Erfahrungsheilkunde. 2008;57(08):462-9.

18.       Schuller J, Galle M. Untersuchung zur klinischen Wirksamkeit elektronisch abgespeicherter Zahn-und Gelenksnosoden bei Erkrankungen des rheumatischen Formenkreises. Complementary Medicine Research. 2007;14(5):289-96.

19.       Adamo AM, Llesuy SF, Pasquini JM, Boveris A. Brain chemiluminescence and oxidative stress in hyperthyroid rats. Biochemical Journal. 1989;263(1):273-7.

20.       Herrmann E, Galle M. Retrospective surgery study of the therapeutic effectiveness of MORA bioresonance therapy with conventional therapy resistant patients suffering from allergies, pain and infection diseases. European Journal of Integrative Medicine. 2011;3(3):e237-e44.

21.       Pihtili A, Cuhhadraroglu C, Kilicaslan Z, Issever H, Erkan F. The effectiveness of bioresonance method in quitting smoking. Clinical report. 2009.

22.       Chen T, Guo Z, Zhang Y, Gao Y. Effect of MORA bioresonance therapy in the treatment of Henoch-Schonlein purpura and influence on serum antioxidant enzymes. J Clin Dermatol. 2010;39(5):283-5.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *