عوارض بیورزونانس (فرکانس درمانی)

عوارض جدی و خطرناک در بیورزونانس مشاهده نشده است، اما برخی عوارض جانبی خفیف و موقت ممکن است رخ دهند. شایع‌ترین آن‌ها شامل خستگی و خواب‌آلودگی، سردرد یا سرگیجه‌ی خفیف، حالت تهوع یا کوفتگی مختصر بدن است. برخی افراد ممکن است احساس گرما، مورمور یا کمی تغییر خلق‌وخو (مثل اضطراب یا تحریک‌پذیری موقتی) را نیز گزارش کنند . خوشبختانه این علائم همگی کوتاه‌مدت هستند و معمولاً در عرض چند ساعت تا یکی دو روز برطرف می‌شوند. تنظیم شدت جلسات و استراحت کافی می‌تواند به کاهش این عوارض کمک کند.

خیر، واکنش بدن هر فرد به بیورزونانس منحصر به فرد است . برخی افراد ممکن است هیچ‌گونه عارضه‌ای را تجربه نکنند و حال‌شان بعد از جلسه کاملاً عادی باشد. در مقابل، برخی دیگر ممکن است یکی دو علامت خفیف (مثلاً سردرد یا خستگی) را احساس کنند. شدت و نوع عوارض بستگی به وضعیت سلامتی فرد، میزان حساسیت بدن او به تغییرات انرژی و تنظیمات دستگاه دارد . به طور کلی اگر فردی هم دچار واکنش شود، این واکنش‌ها گذرا بوده و همه‌ی بیماران دچار آن نخواهند شد.

عوارض شایع بیورزونانس کوتاه‌مدت هستند. بسیاری از علائم (مانند سردرد، بی‌حالی یا تهوع خفیف) ظرف چند ساعت پس از جلسه از بین می‌روند. در مواردی ممکن است احساس خستگی یا تشدید موقت علائم تا ۲۴ ساعت ادامه یابد، اما اغلب پس از یکی دو روز کاملاً برطرف می‌شو . اگر عارضه‌ای مثل بی‌خوابی یا سردرد آزاردهنده بود، می‌توان با کاهش زمان جلسات یا فاصله‌گذاری بیشتر بین آن‌ها، شدت این عوارض را کم کرد . به هر حال، دوام عوارض در بیورزونانس بسیار کمتر و خفیف‌تر از بسیاری از روش‌های دارویی یا تهاجمی است.

استفاده از بیورزونانس در دوران بارداری باید با نظر پزشک متخصص انجام گیرد. به طور کلی خطر خاصی برای مادر و جنین ندارد و اثرکمک کننده اش باید توسط متخصص بررسی شود.

خیر، بیورزونانس ذاتاً واکنش آلرژیک شیمیایی ایجاد نمی‌کند زیرا در این روش هیچ ماده دارویی یا خارجی وارد بدن شما نمی‌شود . آلرژی معمولاً نسبت به داروها، خوراکی‌ها یا مواد شیمیایی بروز می‌کند، در حالی‌که بیورزونانس فقط امواج الکترومغناطیسی به بدن می‌فرستد. البته در موارد نادری ممکن است پوست در محل اتصال الکترودها کمی قرمز یا ملتهب شود که یک واکنش فیزیکی موضعی است و آلرژی واقعی محسوب نمی‌شود. این تحریک پوستی خفیف نیز به سرعت برطرف می‌شود و جای نگرانی ندارد.

خیر، افراد دارای دستگاه تنظیم ضربان قلب یا ایمپلنت‌های الکترونیکی مشابه تحت بیورزونانس قرار نمی گیرند . امواج الکترومغناطیسی روی پیس میکر نمی تواند اختلال ایجاد کند و از طرفی بیورزونانس هم  روی آن تاثیری نمی گذارد.

بیورزونانس در کودکان عارضه خطرناک شناخته‌شده‌ای ندارد، اما باید با احتیاط و تنظیمات خاص انجام شود . بدن کودکان به دلیل سیستم عصبی در حال رشد، ممکن است حساس‌تر از بزرگسالان باشد. ممکن است کودک در طی جلسه کمی بی‌قرار یا پس از آن اندکی خسته شود که طبیعی است . مهم است که شدت فرکانس و مدت جلسه برای کودک توسط متخصص کاهش داده شود و از نزدیک وضعیت کودک رصد گردد. در کل در درمان‌های مکمل کودکان، اصل احتیاط بیشتر رعایت می‌شود؛ لذا والدین باید تنها به مراکز مجرب مراجعه کرده و بدون مشورت با پزشک اطفال اقدامی نکنند.

از منظر ایمنی، بیورزونانس به طور مستقیم برای بیماران دیابتی خطری ندارد. امواج دستگاه تاثیر مضری روی قند خون یا عملکرد انسولین بدن نمی‌گذارند. اما نکته مهم این است که بیمار دیابتی نباید تصور کند بیورزونانس جایگزین درمان دیابت (مثلاً مصرف انسولین یا داروهای خوراکی) است . این روش صرفاً می‌تواند به عنوان درمان مکمل برای بهبود عمومی حال بیمار یا کمک به کاهش استرس ناشی از دیابت به کار رود. کنترل قند خون طبق دستور پزشک باید ادامه یابد و هرگونه تغییر در روند درمان دیابت تنها با نظر متخصص غدد صورت گیرد. خلاصه اینکه بیورزونانس برای دیابتی‌ها خطرناک نیست، ولی درمان اصلی آنها را هم تامین نمی‌کند.

بله، برخی بیماران گزارش کرده‌اند که طی مراحل اولیه درمان با بیورزونانس، علائم التهاب مزمن‌شان کمی شدت گرفته است. این همان پدیده بحران بهبودی است که قبلاً اشاره شد. به عنوان مثال، ممکن است درد مفاصل در مبتلایان به آرتریت یا شدت اگزما در بیمار پوستی پس از جلسه اول بیشتر شود، اما این وضعیت موقتی است و نشان می‌دهد بدن در حال واکنش و تطبیق است . معمولا با ادامه جلسات و تنظیم دقیق‌تر دستگاه، این تشدید موقت فروکش کرده و روند بهبودی پدیدار می‌شود . البته بیمار باید پزشک خود را از این وضعیت آگاه کند. در صورت شدت زیاد علائم، می‌توان با (وقفه) انداختن بین جلسات یا کاهش زمان هر جلسه، از فشار بر بدن کاست تا فرآیند سم‌زدایی و تنظیم با ملایمت بیشتری انجام شود.

بیورزونانس به خودی خود برای بیمار سرطانی خطر فیزیکی مستقیمی ندارد – یعنی باعث بدتر شدن سرطان یا آسیب به اعضای حیاتی نمی‌شود . اما نکته بسیار مهم این است که این روش به هیچ وجه نباید جایگزین درمان‌های اصلی سرطان مانند جراحی، شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی شود . بیمار سرطانی اگر بخواهد از بیورزونانس بهره ببرد، باید حتماً زیر نظر انکولوژیست (پزشک متخصص سرطان) و به عنوان درمان مکمل این کار را انجام دهد. بیورزونانس ممکن است در کاهش عوارض جانبی درمان‌های سرطان یا بهبود کیفیت زندگی بیماران مفید واقع شود (مثلاً کمک به کاهش استرس یا تهوع ناشی از شیمی‌درمانی)، اما خود به تنهایی قادر به درمان سرطان نیست. بنابراین خطر اصلی در اینجا نیز اتکا کردن بیش از حد به بیورزونانس و عقب انداختن درمان‌های ضروری پزشکی است، نه خود امواج بیورزونانس. بیماران باید این تمایز را درک کرده و تصمیمات درمانی خود را عاقلانه بگیرند.